Vatan, ne dalgalanan bayraktır tek başına, ne kafa kâğıdında yazılı uyruk…
Vatan, ne dikenli telle çevrilen huduttur bir başına, ne bağrı sabanla yarılan toprak…
O toprağa, o hududa, o bayrağa adanmış yüreklerdir Vatan.
O yüreklerdir kanıyla bezi bayrak, toprağı Vatan yapan…
O yüreklerdir hududu namus, başağı kutsal kılan…
Dinle bak, bu yükselen, toprağı Vatan yapan emeğin sesidir…
Küllerinden dirilen Zümrüd-ü Anka’nın nefesidir…
Ergenekon’da dövülen demirin yankısıdır…
Namık Kemal’in kalemi, Mehmetçiğin süngüsüdür Vatan…
İzle bak, o meydanları kırmızı beyaza boyayan fedailerdir Vatan…
Yürekleri ellerinde kızlarımız ve oğullarımızdır…
İşte şu sıradaki sağcı, yanındaki solcu, oradaki Alevi, bu tarafındaki Sünni, şu Kürt, bu Çerkes, öteki Boşnak diye ayırmaya çalıştıkları yumruktur Vatan…
Yüreklerimizdedir Vatan… Bir yemindir, işgal edilemez, bayrakları indirilemez…
Mete’den, Mustafa Kemal’e bir koca tarihtir Vatan…
Doğu’dan Batıya, Sakarya’dan Strazburg’a…
Emperyalizme atılan tokattır Vatan…
Kıvansın dostlar, korksun düşmanlar…
Ankara’da gürleyen Andımız’dır Vatan…
Oktay Yıldırım
15 Şubat 2015’te Aydınlık gazetesinde yayımlanmıştır.
https://www.aydinlik.com.tr/koseyazisi/vatan-17345
